Een groot deel van het beleid voor de waterkwaliteit van de Waddenzee komt voort uit Europees beleid en internationale verdragen.

Waddenzeelanden

De Waddenzee ligt niet alleen in Nederland maar loopt via Duitsland tot aan Denemarken. Deze drie landen hebben samen afspraken gemaakt over hoe ze de Waddenzee moeten beheren en beschermen. Dit is het zogenaamde trilaterale Waddenzeebeleid.

Europese Kaderrichtlijn Water

Omdat water zich weinig aantrekt van landsgrenzen, is het voor een belangrijk deel ook een internationale zaak. Daarom is sinds eind 2000 de Europese Kaderrichtlijn Water van kracht. Deze moet ervoor zorgen dat de kwaliteit van het oppervlakte- en grondwater in Europa in 2015 op orde is(interne link).

Vogel- en Habitatrichtlijn

Daarnaast zijn er de Europese Vogel- en Habitatrichtlijn  (VHR) die ook gevolgen hebben voor het beheer van de waterkwaliteit van de Waddenzee. Deze richtlijnen hebben een directe werking, maar Nederland moet de richtlijnen ook omzetten in nationaal beleid. Dit is per 1 oktober 2005 gebeurd met het presenteren van de nieuwe natuurbeschermingswet.

OSPAR-verdrag

Nederland heeft ook te maken met het OSPAR-verdrag. De Waddenzee maakt deel uit van het gebied waar het OSPAR-verdrag over gaat: het Noordatlantisch gebied. De deelnemende landen hebben samen in het OSPAR-verdrag besloten het zeemilieu te beschermen. Ze hebben onder andere afgesproken bepaalde stoffen niet meer in het zeewater te lozen.

Europese Mariene Strategie

De nieuwste loot aan het internationale Zeebeleid is de Europese Mariene strategie. Dit is een internationaal initiatief om in 2021 in alle Europese mariene wateren een gezond milieu te bereiken.