Joan Stam, burgemeester gemeente de Marne
Datum: december 2007
Ik ben geboren en getogen in West-Friesland, en de eerste keer dat ik de Waddenzee zag, zo'n 40 jaar geleden, was ik hevig teleurgesteld: geen zand en geen branding. Het lidmaatschap van de Waddenvereniging was in die dagen een vanzelfsprekendheid. Het betekende steun voor de acties, maar kwam niet voort uit een diepgevoelde relatie met de Waddenzee. Het grootste deel van de jaren die volgden woonde ik op het Hogeland. Kwam af en toe op de schaarse plaatsen waar de zee zichtbaar was (Noordpolderzijl, Termunterzijl, Moddergat) of zocht de dijk als plek om moeilijke situaties te overdenken. Negen jaar woon ik nu in De Marne, als burgemeester. Het Noord-Groninger landschap had al lang een plaats dicht bij mijn hart en ook de Waddenzee heeft dat veroverd, stormenderhand zelfs de laatste tijd. Door het werk voor de Vereniging van Waddenzeegemeenten, het WaddenSea Forum, het Regionaal College Waddengebied en de beheers- commissie Coördinatie Rampenbestrijding Waddenzee. In die negen jaar is er veel veranderd. Niet de zee, en niet de organisaties die zich bezighouden met dit gebied. Nee, maar ik zie dat er langzamerhand structuur aan het komen is in de manier waarop de spelers met elkaar omgaan, en met elkaar werken. Misschien zou je het kunnen vergelijken met invoegen op een snelweg: om dat met succes te kunnen doen, moet je harmoniseren. Je snelheid aanpassen aan je omgeving. Het is vast een foute metafoor - ik geef een ander voorbeeld. Toen ik als voorzitter van een overleg met een groot aantal partijen, namelijk 18 (!), de coördinatie van de rampenbestrijding mocht gaan opzetten, voelde dat als een Poolse Landdag. Terwijl juist rampenbestrijding om orde vraagt. Omdat niet iedereen dezelfde werkwijze, hetzelfde belang of hetzelfde doel had was het niet eenvoudig. Maar omdat iedereen er wel veel voor over had om het gezamenlijke doel te bereiken, is er structuur gekomen in het overleg, zijn er structuren opgezet voor oefenen en opleiding. Zo concreet gaat het nog niet met alle onderwerpen die de Waddenzee betreffen. Maar in de laatste jaren ontstaat langzamerhand die harmonisatie – langszij komen om gezamenlijk verder te gaan. En dat doet het hart goed.
volg ons op Twitter