Datum: 31 mei 2005
Als kersverse burgemeester van het voormalig eiland Wieringen ben ik sinds begin januari 2005 lid van de Vereniging van Waddenzeegemeenten. In die hoedanigheid volg ik mijn inburgeringsprogramma in de wonderlijke wereld van de Waddenzee. Na een introductie van vijf maanden word ik heen en weer geslingerd tussen PKB, SEOW, Werelderfgoed,
Wad Anders, RCW, SWP, regio-enveloppe, coördinatieplan rampenbestrijding, WAR, IWC, FWG, natuurlijk versus sterk veranderd water, Sabellaria-riffen en wat dies meer zij. Maar het woord met de meeste treffers op mijn persoonlijke harde schijf is toch wel Het Waddenfonds.
Het geld voor dit fonds is nog niet eens binnen of het is al tientallen keren uitgegeven. Bij de betrokken provincies en gemeenten woedt achter de schermen een verbeten strijd over wie de grootste greep in deze geldbuidel gaat doen. Wordt het Hans Alders, die namens de drie provincies optreedt, maar ook een vleesgeworden exponent van de Energy Valley is? Of wordt het de burgemeester van Harlingen, die het liefst alle Waddengemeenten verenigt in één grote Waddenprovincie? Of zal als prijswinnaar toch uiteindelijk een van de Rijkspartijen uit de bus komen, die overigens nu nog verwikkeld zijn in onderlinge ruzies over regie en zeggenschap?
Overigens bestaat theoretisch gezien ook nog altijd de mogelijkheid dat een broos tripartite accoord alsnog duaal wordt afgeserveerd door een of andere motie in de Tweede Kamer. Kortom: prijs de dag niet voor het avond is.
Toch ben ik niet pessimistisch over de ontwikkelingen die nu gaande zijn. De Waddenzee staat behoorlijk in de schijnwerpers, en er zijn vele bestuurders en andere creatieve geesten die zich hard maken voor dit mooie stuk nationaal erfgoed. Neem alleen maar eens de ontwikkelingen rondom blauwe stroom, waar bureau Wetsus zich hard voor maakt. Of nieuwe vormen van duurzame visserij en eco-toerisme.
Waar we echter voor moeten waken is dat de discussie rondom het Waddenfonds gaat devalueren tot een soort BV Waddenzee, waar veel geld opgaat aan adviesbureaus en vergadercircuits. In die zin pleit ik voor een snelle en versimpelde besluitvorming, met voldoende kansen voor de Waddenzee-gemeenten en –provincies om zelfstandig middelen te kunnen inzetten.
Titia Lont, burgemeester Wieringen
volg ons op Twitter